Xəbərlər
1.08.2026, 14:29
Tubu İMANOVA : Pərakəndə fikirlərim - FOTO
Hərdən fikirlərim yaman qarışır,
Çaşıb qalıram
İki dünya arasında.
Bilmirəm necə
Bu çətin bölümü keçim,
Necə dağıdım içimdəki
Pərakəndə fikirlərimi.
Kimi vaxt ruhum göy aləmə ucalır,
Buludlardan da yuxarı qalxır.
Kimi vaxt isə
Qaranlıq quyulara enir,
Yerin dərinliklərində
Özünə çıxış yolu axtarır.
Mənim qarışıq fikirlərim
Bir yerdə qərar tuta bilmir.
Hərəsi bir səmtə qaçır,
Məni də özü ilə sürükləyir.
Nə dayanmağa qoyur,
Nə də rahat nəfəs almağa.
Susuram...
Heç kimə heç nə demirəm.
Dodaqlarım sussa da,
Düşüncələrim dayanmır.
Başımın içində
Minlərlə səs danışır,
Minlərlə sual cavabsız qalır.
Deyirəm,
Bəlkə uzaqlaşım
Bu yorucu fikirlərimdən.
Bəlkə başqa şəhərə gedim,
Başqa insanlarla yaşayım,
Bəlkə zaman hər şeyi dəyişər.
Sonra yenə düşünürəm...
Dünyanın harasına getsəm də,
Mən özümə yoldaşam.
Fikirlərim də mənimlə gələcək.
Onlardan qaçmaq mümkün deyil.
Bəzən elə bilirəm
Onların quluna çevrilmişəm.
Onlar məni idarə edir,
Mən isə yalnız seyr edirəm.
Nə qədər yorulsam da,
Onlar məni tərk etmir.
Amma bir gün
Bu qaranlıqdan çıxacağıma inanıram.
Çünki hər gecənin bir sabahı var,
Hər fırtınanın bir sakitliyi.
O gün gələndə
Fikirlərim mənə yük olmayacaq.
Onlar mənim gücümə çevriləcək.
Qəlbim dinclik tapacaq,
Ruhum azad nəfəs alacaq.
Bəlkə də həyatın mənası budur —
İnsan əvvəl öz içindəki savaşdan keçməlidir.
Özünü tanımalı,
Qorxularını qəbul etməli,
Yıxılsa da ayağa qalxmalıdır.
Mən də qalxacağam.
Çünki bilirəm,
Ən böyük qələbə
Başqalarına yox,
Öz qarışıq fikirlərinə qalib gəlməkdir.
O gün gələndə
Səssizcə gülümsəyəcəyəm.
Və öz-özümə deyəcəyəm:
"Mən artıq fikirlərimin əsiri deyiləm. Mən onların sahibiyəm."
2026 iyul 31
Çaşıb qalıram
İki dünya arasında.
Bilmirəm necə
Bu çətin bölümü keçim,
Necə dağıdım içimdəki
Pərakəndə fikirlərimi.
Kimi vaxt ruhum göy aləmə ucalır,
Buludlardan da yuxarı qalxır.
Kimi vaxt isə
Qaranlıq quyulara enir,
Yerin dərinliklərində
Özünə çıxış yolu axtarır.
Mənim qarışıq fikirlərim
Bir yerdə qərar tuta bilmir.
Hərəsi bir səmtə qaçır,
Məni də özü ilə sürükləyir.
Nə dayanmağa qoyur,
Nə də rahat nəfəs almağa.
Susuram...
Heç kimə heç nə demirəm.
Dodaqlarım sussa da,
Düşüncələrim dayanmır.
Başımın içində
Minlərlə səs danışır,
Minlərlə sual cavabsız qalır.
Deyirəm,
Bəlkə uzaqlaşım
Bu yorucu fikirlərimdən.
Bəlkə başqa şəhərə gedim,
Başqa insanlarla yaşayım,
Bəlkə zaman hər şeyi dəyişər.
Sonra yenə düşünürəm...
Dünyanın harasına getsəm də,
Mən özümə yoldaşam.
Fikirlərim də mənimlə gələcək.
Onlardan qaçmaq mümkün deyil.
Bəzən elə bilirəm
Onların quluna çevrilmişəm.
Onlar məni idarə edir,
Mən isə yalnız seyr edirəm.
Nə qədər yorulsam da,
Onlar məni tərk etmir.
Amma bir gün
Bu qaranlıqdan çıxacağıma inanıram.
Çünki hər gecənin bir sabahı var,
Hər fırtınanın bir sakitliyi.
O gün gələndə
Fikirlərim mənə yük olmayacaq.
Onlar mənim gücümə çevriləcək.
Qəlbim dinclik tapacaq,
Ruhum azad nəfəs alacaq.
Bəlkə də həyatın mənası budur —
İnsan əvvəl öz içindəki savaşdan keçməlidir.
Özünü tanımalı,
Qorxularını qəbul etməli,
Yıxılsa da ayağa qalxmalıdır.
Mən də qalxacağam.
Çünki bilirəm,
Ən böyük qələbə
Başqalarına yox,
Öz qarışıq fikirlərinə qalib gəlməkdir.
O gün gələndə
Səssizcə gülümsəyəcəyəm.
Və öz-özümə deyəcəyəm:
"Mən artıq fikirlərimin əsiri deyiləm. Mən onların sahibiyəm."
2026 iyul 31
Son xəbərlər
Ən çox oxunanlar
- Bu gün
- Bu həftə
- Bu ay











