Kənddə böyümüşəm,kənd uşağıyam,
Sübh tezdən oyanmaq olub vərdişim.
Qonşuda yaşayan Xalid kişinin,
Atını suvarmaq olub adətim.

Qızmar gün yandırıb qaralan kişi,
Zəhmətdən bərkiyib qayış kimiydi.
Mənim xahişimlə yumşalan kişi,
"Atdan yıxılarsan,olmaz!" demirdi.

Boyuma baxaraq, gülümsəyərdi,
Kömək də edərdi atı minməyə..
Məndən bir yaş böyük oğlu Kərimi,
Qoymazdı at minsin, tənbəldi, deyə.

Dəmirçi əlində dəmir hissələr,
Olurdu mum kimi körük içində.
Şinlər əyilirdi dəmirdən şinlər,
Çarxa çəkilirdi bir üzlük kimi..

At nalı düzəltmək, atı nallamaq,
Özü tamaşaydı, pulsuz tamaşa...
Ağrıdan dartınan atı pusaraq,
Olub ki, gizlincə ağlamışam da...

Gecələr yuxuma girirdi Kəhər,
Dartınıb,kişnəyib şahə qalxırdı!
Səhərlər sürürdüm şəstlə, bəxtəvər,
Mən bir az dəcəldim at "anlıyırdı".

Dəryazla ot biçib, dərz dərzləmişəm,
İnəksiz,heyvansız kənd evi olar?
Mən uşaq olarkən "olmaz" bilirdim
Sən demə, "olarmış" indi çoxdular

Dərsdən tələsərdik evlərə haman,
Göyərti ləkləri bizi gözlərdi....
Kişniş də,şüyüd də,cəfəri,soğan
Pendir, xərək çörək necə gedərdi?

Qışda kirşə ilə su daşıyardıq,
Su xətti donardı bəzən günlərlə...
Suyun mənbəyində növbə tutardıq,
Növbə uzanardı gecə səhərə...

Atılıb düşərdik axşama kimi,
Arada kitaba vaxt da tapardıq...
Yatanda yatardıq lap "ölü"kimi,
Oxuyub yazmağa imkan tapardıq!

Kənddə böyümüşəm kənd uşağıyam,
Səhər tezdən qalxmaq olub adətim.
Sübh Günəşi ilə bir oyanmışam,
Şehli çəmənlərdə gəzmək vərdişim

Cümşüd Aydəmirov,
Xudat. 07.05.22