Şamil Ənvəroğlunun təqdim etdiyi şeir insanın həyat təcrübələrini, dərin daxili konfliktlərini və zamanın keçiriciliyini poetik vasitələrlə ifadə edir. Şeirdə əsas motiv “ayrı dərd” metaforasıdır; müəllif insan həyatının daimi olaraq çətinliklər, itkilər və qarşıdurmalarla müşayiət olunduğunu vurğulayır.
“Tələsərsən bir ayrı dərd, gecikərsən bir ayrı dərd” misraları oxucunu dərhal zamanın sürətinə və insanın onun içində daimi təlaşa düşdüyünə yönəldir. Burada tələsik yaşamağın və gecikməyin fərqli, amma hər iki halda da eyni dərəcədə yorucu və problemli olduğunu simvolik şəkildə göstərilir.
Şeirin ikinci bəndində insan həyatının mənası və nəticələri araşdırılır.
“Nədir ki, insan həyatı? tikan üstə yürüməkmi?” misrası həyatın çətinliklərlə dolu olduğunu, lakin bunun həm fiziki, həm də mənəvi səviyyədə bir sınaq olduğunu vurğulayır. Ənvəroğlu burada həmçinin zamana və itirilmiş imkanlara diqqət çəkir:
“itirdiyin günlərə bax… desəm, o doğmalar hanı? deyəcəksən olub qıraq…” misralarında insanın qazandıqları ilə itirdikləri arasındakı dərin fərqlilik, həm də təəssüf və nostalji hissləri açıq şəkildə görünür. Bu, şeirdəki əsas mövzulardan biri olan həyatın müvəqqəti və keçici təbiətini simvolizə edir.
Üçüncü bənd isə insan ömrünün mənası və dəyəri ilə bağlı refleksiyanı daha da dərinə aparır. “Ömrünə "qonaq" gələn nə?
İçində hər gün ölən nə?” misraları, zamanın sürətlə keçdiyi və hər günün öz içində kiçik itkilər daşıdığı təsirini ortaya qoyur. Burada müəllif insanın ömrünü düzgün qiymətləndirməsinin, hər anın fərqinə varmasının vacibliyini ön plana çıxarır. Qaçaqaçla keçən illər və “yaşamadan bitən illər” ifadələri oxucuya həyatın sürətlə və bəzən mənasız şəkildə keçdiyini xatırladır.
Şeirin son bəndi isə insanın daxili narahatlıqlarına və düşüncə yükünə yönəlir:
“Həyatdır da, düşünməyin bir ayrı dərd, boş verməyin bir ayrı dərd…”
Burada müəllif həyatın özü ilə gətirdiyi dilemmanı (arzuedilməz iki imkandan birini seçmək zərurəti), yəni insanın daim seçim etmək, düşünmək və nəticələrini daşımaq məcburiyyətini açıq şəkildə göstərir. Düşünmək və boş vermək arasındakı ziddiyyət, həyatın paradoksal təbiətini ifadə edən güclü poetik vasitədir.
Ümumiyyətlə, şeir həyatın ziddiyyətli təbiətini, insanın zamanla və öz daxili dilemması ilə qarşılaşmasını poetik, metaforik və təsirli bir dildə təqdim edir. Ənvəroğlu sadə, lakin eyni zamanda dərin ifadələrlə oxucunu düşünməyə, həyatın keçiciliyini və dəyərini dərk etməyə sövq edir.

✍ Sevil Azadqızı
23.10.2025

Tələsərsən bir ayrı dərd,
gecikərsən bir ayrı dərd.
Hələ bir də xəyallar var-
gerçəyindən yetim qalan.
Sarılarsan bir ayrı dərd,
unudarsan bir ayrı dərd...

Nədir ki, insan həyatı?
tikan üstə yürüməkmi?
"Bu gün, sabah" deyə-deyə,
öz içindən çürüməkmi?
Qazandığın nədir axı?
Hələ bir dön illəri say,
itirdiyin günlərə bax...
desəm, o doğmalar hanı?
deyəcəksən olub qıraq...
Bir də baxıb görərsən ki,
qazandığın bir ayrı dərd,
itirdiyin bir ayrı dərd.

Ömrünə "qonaq" gələn nə?
İçində hər gün ölən nə?
Qoy ömrünü tərəziyə,
gör hələ, ağır gələn nə???
Qaçaqaçla keçən illər,
yaşamadan bitən illər,
küncündə sevinc gəzdiyin,
əldən düşüb itən illər...

Xatirəsi nədir axı?
yaşanmayan uşaqlıqmı?
yoxsa, gənckən qocalıqmı?
Ağrıların didər səni,
"axı, niyə belə olur?"
Bu suallar yorar səni.
Həyatdır da,
düşünməyin bir ayrı dərd,
boş verməyin bir ayrı dərd...

Şamil Ənvəroğlu

UGURLAR, UGURLAR, UGURLAR OLSUN!!!