MÜŞFİQ - Müzəffər Məzahim

Xəbərlər

6.01.2022, 22:45

MÜŞFİQ - Müzəffər Məzahim

MÜŞFİQ
Nəyə vuruldusa sevdi ürəkdən,
Dedilər alovdur, atəşdir Müşfiq.
Güya söndürdülər ölümlə onu,
Daha bilmədilər Günəşdir Müşfiq.

Qaynayan bulaqdı, coşan dənizdi,
Açdı ilhamının qanadlarını.
Qəlbi dan yeri tək safdı, təmizdi,
Çapdı o meydanda “söz atlarını”.

Məsum gülüşündə uşaq sevinci,
Yerişində kişi təpəri vardı.
Təpədən dırnağa şairdi Müşfiq,
Elə duruşundan şer yağardı.

Gah “küləklər” kimi “çağlayan” oldu,
Gah döndü “Tərtərin nəğmələri”nə.
Hər sözü, nəğməsi elə yayıldı,
Qoşuldu bəşərin nəğmələrinə.

--Qələmindən əvvəl susan şairi,
Xalq hələ ölməmiş unudar—dedi.
Duyğusu, vicdanı kar olanların,
Qalxdı əleyhinə,--Oxu tar—dedi.

Ərköyün, şüvərək pöhrə kimiydi,
Bitti ürəklərdə əbədi Müşfiq.
Səhərin gözündə zöhrə kimiydi,
Şerin, sənətin məbədi Müşfiq.

Yurdu candan artıq sevən şairin,
Vətən torpağında qəbri didərgin.
Onun eşq tanrısı olan Dilbərin,
Həyatı didərgin, səbri didərgin.

Bütün ürəkləri açın, oxuyun,
Bu yaranın yeri dərin görünür.
“Sındırılan saz”ım, nakam qardaşım,
Hər yerdə, hər yanda yerin görünür.

Müzəffər Məzahim