Səbinə Mirzəqızı
Telejurnalist


Məsafədən asılı olmayaraq, Azərbaycanın hər bir guşəsinə yollanmışam. İsti günəşin altında, soyuqda, yağışda, qarda, heç bir hava şəraitinə baxmadan, saatlarla ayaq üstə dayanaraq tədbirlər çəkmiş, idarə etmişəm.Bəzən yorğunluğumu unutmuşam, bəzən ayaqlarım ağrısa da, yoluma davam etmişəm. Çünki qarşımdakı məsuliyyət adi bir iş deyildi. Qarşımda şəhid anaları, şəhid ailələri və Vətən uğrunda canından keçən qəhrəmanlarımızın müqəddəs xatirəsi dayanırdı.
Mən şəhid analarının göz yaşını öz göz yaşım bilmişəm. Onların dərdini ürəyimdə hiss etmiş, ağlayan analarla birlikdə kövrəlmişəm. Hər bir şəhidin həyat hekayəsi, hər bir ananın fəryadı qəlbimdə iz buraxıb.
Bəzən düşünürəm ki, bu illər ərzində nə qədər yol getmişəm, nə qədər insanın dərdinə şərik olmuşam, nə qədər müqəddəs tədbirdə iştirak etmişəm...
Və bütün bunların içərisində məni ən çox qürurlandıran bir həqiqət var:
Mən Vətən uğrunda canından keçən igid oğullarımıza xidmət etmişəm. Onların adlarını yaşatmaq, qəhrəmanlıqlarını işıqlandırmaq və şəhid ailələrinin səsinə səs olmaq mənim üçün ən böyük şərəfdir.
Jurnalistlik mənim üçün sadəcə bir peşə deyil. Bu, ürəyimlə bağlandığım, vicdanımla daşıdığım bir məsuliyyətdir. Mən bu peşəni sevirəm. Çünki bu peşə mənə insanlara toxunmağı, onların sevincini və kədərini bölüşməyi, Vətən qarşısında mənəvi borcumu yerinə yetirməyi öyrədib.
Bu gün geriyə baxanda bütün yorğunluqlarımın, çəkdiyim əziyyətlərin və keçdiyim yolların bir mənası olduğunu hiss edirəm.
Çünki mənim əməyimdə şəhidlərimizin adı, analarımızın duası, Vətənimizin sevgisi var.
Mən jurnalistəm.
Mən bu peşəni sevirəm.
Və bir jurnalist olaraq şəhidlərimizin müqəddəs xatirəsinə xidmət etməyimlə fəxr edirəm!
Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin. Onların əziz xatirəsi qarşısında baş əyirəm.