El qınağı- cəmiyyətin , insanların ümumi fikri , rəyi nəticəsində yaranır .Bu qınaqla qarşılaşan insan düşünür , hərəkətlərini analiz edir,davranışlarını yenidən gözdən keçirməyə vadar olur. Ancaq bu qınaq heç zaman açıq - saçıq , pafoslu, “asıb- kəsən “, “qanun çıxaran “olmayıb.
Bu gün isə el qınağını “tiktoker tənqidi” əvəz edir. Nədir bu “tiktoker tənqidi”, “tiktok jurnalisti”,belələrinin təhdidi , barmaq silkələməsi … nədir axı bunlar. Bu gün cəmiyyətdə baş verən hadisələri hay- küylə , pafosla şərh edən ,özlərini xalqın hakimi və vicdanı kimi təqdim edən çox insanlar meydana çıxıb.Nə peşəkar jurnalistika ənənəsinə bağlılıqları bəllidir, nə də məsuliyyət hissləri..Lakin bir telefon və bir sosial şəbəkə hesabı ilə özlərini jurnalist elan edir, hökm verir,ittiham edir,cəmiyyətə istiqamət verməyə çalışırlar.

Bu gün dəyərlərin aşındığı, mənəvi meyarların zəiflədiyi bir cəmiyyətdə mənfi hal və hadisələrin çoxalması təəccüblü deyil .Hər dövrün öz çətinlikləri , problemləri olub və olacaq da .Amma bəzən insanı hadisələrin özündən çox , həmin hadisələrə göstərilən münasibət daha çox düşündürür və çaşdırır.
Hadisələr bir tərəfdə qalır insanların vicdanı , ədalət hissi , insafı isə başqa bir tərəfdə sınağa çəkilir.
Belə ki , hadisə baş verən andanca kimsə diqqət çəkmək , kimsə reytinq qazanmaq ,kimsə məşhurlaşmaq xatirinə, kimsə də müəyyən maraqlara xidmət etmək naminə hadisələri öz istədiyi formada və şəkildə yaymağa başlayırlar. Nəticədə isə insanlar düzgün məlumatlanmaq əvəzinə çaşdırılır.Xəbəri ilk yaymaq həqiqəti söyləməkdən daha vacib sayılır.Faktlar yoxlanılmadan hökm verilir,fərziyyələr həqiqət kimi təqdim edilir, insanların taleyi isə sosial şəbəkələrin amansız mühakiməsinə verilir.Belə olduqda isə hadisənin özü qalır bir tərəfdə ,hay - küy və əsassız fikirlər isə gündəmi zəbt edir.

Unudulur ki, bir xəbərin arxasında bir insan , bir ailə, bir nəsil- kök, neçə - neçə talelər dayanır . Ağılsızlıqla deyilən bir söz, məsuliyyətsiz şəkildə yayılan bir fikir bəzən hadisənin özündən daha ağır nəticələr doğura bilər.
Unutmamalıyıq ki, kimin haqlı kimin haqsız olduğunu ilk növbədə Allah , sonra isə qanun və ədalətli araşdırmalar qərar verir. Cəmiyyət isə heç kimə onun əvəzindən çıxıb rəy söyləmək , həm müstəntiq , həm prokuror , həm də hakim olmaq səlahiyyətini verməməlidir.
Onu da unutmayaq ki , insanın dediyi hər kəlmənin onun boynunda bir yükü bir məsuliyyəti var .Ona görə də danışmaq asandır , danışdığın sözün məsuliyyətini daşımaq hər kəsin bacardığı iş deyil.
Səbrli , təmkinli , qərəzsiz və ağıllı fikirlər səsləndirməyə çağırıram hər kəsi!