Hər şeyin dəyərdən düşdüyü, çalxalanan dünyamızda az adam tapılar ki, istər sağlığında, istərsədə dünyasını dəyişəndə,- "yaxşı insan idi" - deyib, köks ötürəcək qədər heyifslənib, sidqi ürəkdən - "Allahın rəhməti üzərində olsun, məkanı cənnət, ruhu şad olsun" - deyəsən.
Sədrəddin Cavadovla, təqribən, 1975-1976-cı ildə, yay tətillərinə paytaxtın Sulutəpə qəsəbəsində yaşayan əmimgilə gələndə tanış olmuşdum. Elə ilk görnüşdən səmimi, hamı ilə ünsüyətcil biri kimi tanımışdım.
Həqiqətən Alman şair-dramaturqu, mütəfəkkir və naturalisti Yohann Volfqanq Götenin sözləri ilə desək, - "İnsanın ədaları onun portretini əks etdirən güzgüdür".
Sinif yoldaşım, rəhmətlik Hacıoğlan Yusifov 9 - 10 - cu sinifi oxumaq üçün kəndə gələnə qədər onun bizimlə yaşıd olduğunu bilmirdim. Onunla yaşıd olmağımıza görə mənim, ərkyanalığım bir azda olsa ona artmışdı. Sonrakı illərdə onunla tam rahat söhbətlər edib, müəyyən işlərə "şərilik" etməkdə məni çəkindirmirdi.
Orta məktəbi qurtarıb Bakıya gələndən sonrada bu münasibət davam edirdi. Sonralar hərənin bir iş dalıyca getməsi, müəyyən qayğılar davamlı ünsiyyəti bir az ləngidirdi. Sosial şəbəkə yaranandan sonra bu münasibət sosial şəbəkə üzərindən həmin səmimiyyətlə davam etdirirdik. Hansısa məclislərdə, yolda-irizdə rastlaşanda çox mehribancasına görüşüb, bir-birimizdən hal-əhval tuturduq. Amma yaddaşımızda varlığımız yaşayırdı.
İncilis romantik şairi Corc Bayronun yanaşmasına görə, - "İnsan, təbəssüm ilə göz yaşı arasında qərarsız qalan bir varlıqdır".
Doğurdan da, bu bir həqiqətdir. İnsan varlığı, təbəssüm ilə göz yaşı arasında qalan bir varlıqdı...
Bu səhər ölüm xəbərini eşidəndə heç cür inana bilmədim. Haradasa bu yaxınlarda görmüşdüm. Eynən uşaqlıqda olduğu kimi səmimiyyətlə görüşüb ayaqüstü olsada söhbət etmişdik. Xoş, ürəyəyatımlı, bütün insani keyfiyyətləri özündə cəm edən ədası ilə portretini cızan, təbəssümü ilə göz yaşı arasında qərarsız qalan bir varlıq olduğun dərk etdim...
Sədrəddin gözəl sənətkar idi. Həssas qəlbi olduğu kimi, gördüyü işdə ürək oxşayırdı. Sosial şəbəkədə dostluğumda olduğundan, paylaşıma qoyduğu əl işləri, onun özünə qarşı rəğbətimi bir azda artırmışdı. Çünki, sənətkarlıq, yaradıcı olmaq insana olan sevgini həmişə artırır. İnanıram ki, Sədrəddin gördüyü gözəl işləri ilə daimi xatırlanacaq, həmin insanların qəlbində həm yaxşı insan, işini bacaran gözəl sənətkar kimi daimi yaşayacaq.
Fransız yazıçısı və filosofu Jan de Labrüyer dediyi, - "Biri ölüb biri ölməsəydi, ölmək çox acı olardı ". Bu hamının qismətində olduğuna görə cüzüdə olsa təssüf hissilə təsəlli tapırsan. Çünki, sən, Mühəmməd peyğəmbər (səs) demiş - "Heç ölməyəcəksənmiş kimi dünya üçün, Sabah öləcəksənmiş kimi axirət üçün çalış"mısan...
Allahın rəhməti üzərində olsun gözəl insan, dəyərli sənət nümunələri yaradan adam. Məkanın cənnət, ruhun şad olsun.

Yaxın dostların, tanışların adından,
Elxas Comərdov.