Hər bir insanı digərindən fərqləndirən xarakterik keyfiyyətlərindən biri də insanlıq duyğusu, Allah haqqına bağlılığıdır. Çağdaş dövrümüzdə, bugünkü cəmiyyətdə hökmü və vəzifəsi ilə şöhrət qazananları yox, işini, peşəsini ucalığa yüksəldənləri, insanlığa sevgi bəsləyənləri ən ali insanlar hesab etmək olar. Yaradanımızın insan qarşısında qoyduğu missiyalardan biri də normal, sağlam insan ömrü yaşamaqdır. Bu, Allahımızın bizə lütfüdür, bəxşişidir.
Duyğulu şair Mikayıl Müşviq necə də gözəl deyib:



Bir xeyli vaxt var idi ki, “Ədalət və həqiqət” qəzetinin təsisçisi, baş redaktoru, “Turaz.tv” saytının rəhbəri Cəmil Dadaşovun səhhətində problemlər yaranmışdı. Daha doğrusu, uroloji problemlərlə üz-üzəydi. İlkin müayinələri qəbul edəndən sonra əməliyyat olunmağı məsləhət görüldü. Bu məqsədlə də o, akademik Mirməhəmməd Cavadzadə adına Respublika Uroloji Xəstəxanasına yollanıb.
Əməliyyatdan öncə burada yaradılmış şəraiti, insanlara göstərilən nümunəvi tibbi xidməti görüb, bir çox müsbət xüsusiyyət nəzərindən qaçmayıb. Həm də burada rastlaşdığı qayğıkeşlik, isti münasibət, tibbi heyətin xəstələrə nümunəvi xidməti onu valeh edib. Açığınə deyim ki, buna paytaxtımızın heç bir tibb müəssisəsində rast gəlmədiyini də bildirir. Xəstəxanada qeydiyyat şöbəsinin işçilərindən tutmuş, əməliyyat aldığım şöbənin əməkdaşları, xüsusən ona cərrahiyyə əməliyyatı edən cərrah-uroloq Pərviz Mürsəlov qədər hamı tərəfindən xüsusi qayğı ilə əhatələnib. Düşünür ki, bu, Pərviz doktorun təkcə həkim peşəsinə və Hippokrat andına bağlı məsələ deyil, Yaradana və onun yaratdıqlarına bağlılığın, sevginin əlamətidir.
Xəstəxana rəhbərliyinin insani keyfiyyətlərindən isə ürəkdolusu danışır. Xəstəxananın rəhbəri Pərviz Hacıyev, direktor müavini-baş həkimi Elçin Mustafayev yeni təyin edilsələr də, hər halda peşəkardırlar. Onların burada yaratdıqları yüksək şərait, zənnimizcə, bir çox tibb müəssisəsinə nümunə ola bilər. Çünki belə yüksək xarakterli tibb personalının çalışdığı yerdə məhz könül oxşayan şərait də olmalıdır.
Bir qələm sahibi, ziyalı kimi gördüklərindən məmnunluğunu bildirən Cəmil müəllim deyir ki, qayğılarını çəkməyi özlərinin borcları hesab edən kollektivin işi xoş amallara söykənir. Bir də ki, burada davranış qaydaları yalnız insanlıq duyğusu üzərində qurulub. Odur ki, onlar bütün xəstələrə xoş münasibət bəsləməklə, öz peşə borclarını yerinə yetirirlər. Anların, saatların necə sovuşduğunu hiss etmədiyini də dilə gətirir Cəmil müəllim. Sağlamlığına qovuşmaq üzrədir. Onlardan – ağxalatlılardan duyduğu insanlıq qayğısı onun həyat sevgisinə qol-qanad verir.
Tanrı xəstələrə şəfa verən pak qəlbli belə insanları qorusun!
Daşdəmir ƏJDƏROĞLU,
jurnalist-publisist