
Xəbərlər
7.11.2025, 22:41
VƏTƏN HƏSRƏTİNDƏN ZƏFƏR SEVİNCİNƏ... - FOTOLAR
Elxas Comərd
AYB-nin, "İti Qələm" Respublika Ədəbi Birliyinin və
"Ağsu Yazarları" Ədəbi Birliyinin üzvü.
Azərbaycan ədəbiyyatında vətən həsrəti və torpaq sevgisi qədər dərin kök salmış mövzu az tapılar. Bu mövzu, xüsusilə torpaqlarımızın işğal illərində bir çox şairin qəlbində yanğıya çevrilmiş, azadlıq və qovuşma arzusu ilə şeirlərə hopmuşdur. Elə bu ağrını, bu nisgili və sonunda gələn sevinci öz yaradıcılığında ən içdən ifadə edən qələm sahiblərindən biri də “İti Qələm” Respublika Ədəbi Birliyinin və “Ağsu Yazarları” Ədəbi Birliyinin üzvü, dəyərli şair Saməddin Kamal Laçınlıdır.
Şairin yaradıcılığında otuz illik yurd həsrəti, torpaq yanğısı və zəfər sevincinin təntənəsi əsas xətti təşkil edir. Hələ torpaqlarımız işğal altında olduğu dövrlərdə Saməddin Laçınlının söhbətlərində, şeirlərində vətən nisgili, doğma Laçın üçün çəkdiyi ağrı duyulurdu. Böyük Zəfərdən sonra isə onun səsi dəyişdi — artıq bu səs qovuşma, qürur və şükür səsi idi.
Bu hisslər şairin “Mənim Zəfər Bayramım” adlı şeirində xüsusi bir poetik məna qazanır.
Bu bənddəki hər misra otuz illik nisgilin səsi kimidir. Şairin “bal yerinə zəhər içirdim” ifadəsi yalnız bir bənzətmə deyil, bütöv bir xalqın ağrısını özündə daşıyan fəryaddır.
Şairin sözlərindəki bu duyğu Əssar Mövlana Şəmsəddin Təbrizinin məşhur beyti ilə səsləşir:
Bu beyt, sanki Saməddin Laçınlının illərlə içində daşıdığı həsrətin qədim bir fəlsəfi əks-sədasıdır.
Lakin bu ağrı artıq arxada qalmışdır. Şairin sözlərində indi qürur, zəfər və Tanrıya şükür var:
Burada şairin ruhunda həm sevinc, həm də minnətdarlıq var. Allahın pənahına sığınan Saməddin Laçınlı, azadlığın dəyərini ən yaxşı bilən bir nəsli təmsil edir. Onun üçün zəfər yalnız torpağın alınması deyil, həm də ruhun azad olmasıdır.
Bu duyğunu Mehmet Akif Ərsoyun məşhur misraları tamamlayır:
Zəfərin mənası məhz bu dərin düşüncədə gizlidir — torpaq sadəcə torpaq deyil, onu müqəddəsləşdirən şəhid qanıdır.
Şair bu fikri öz şeirinin son bəndində zirvəyə daşıyır:
Bu misralarda artıq həsrətin yerini qürur alır. Qələbə sevincinin mərkəzində isə şəhidlərin xatirəsinə səcdə var.
Saməddin Laçınlının “Mənim Zəfər Bayramım” şeiri təkcə bir şairin hissləri deyil — bir xalqın yaddaşı, bir millətin dirçəliş nağməsidir. Bu şeir azadlığın qiymətini bilən, torpağın müqəddəsliyini duyan hər bir azərbaycanlının qəlbinə yol tapır.
TANIŞ OLAQ :—Nəsibov Səməddin Kamal oğlu,04 oktyabr 1958-ci ildə Laçın rayonunun Alpoud kəndində kolxozçu ailəsində dünyaya göz açıb.
1965 -ci ildə Laçın rayonunun Qoşasu kənd orta məktəbinin 1-ci sinfinə gedib.
1975 -ci ildə həmin məktəbin 10-cu sinfini bitirib.
Orta texniki təhsillidi.
Ailəlidi,3 övladı,7 nəvəsi var.
1992-ildə nankor düşmənlər tərəfindən torpaqları işğala məruz qaldıqdan sonra, ailə üzvləri ilə birlikdə Abşeron rayonunun Saray qəsəbəsində məskunlaşıblar. Hal hazırda Saray qəsəbəsində daimi qeydiyatdadır.
Bu zəfər günündə Saməddin qardaşmızın mənə yaşatdığı bu böyük sevinc içində ona səmimiyyətlə bu kiçik yazımla sevgimi çatdırıram.
AYB-nin, "İti Qələm" Respublika Ədəbi Birliyinin və
"Ağsu Yazarları" Ədəbi Birliyinin üzvü.
Saməddin Kamal Laçınlının "Mənim Zəfər Bayramım" Şeirinə Bir Baxış...
Azərbaycan ədəbiyyatında vətən həsrəti və torpaq sevgisi qədər dərin kök salmış mövzu az tapılar. Bu mövzu, xüsusilə torpaqlarımızın işğal illərində bir çox şairin qəlbində yanğıya çevrilmiş, azadlıq və qovuşma arzusu ilə şeirlərə hopmuşdur. Elə bu ağrını, bu nisgili və sonunda gələn sevinci öz yaradıcılığında ən içdən ifadə edən qələm sahiblərindən biri də “İti Qələm” Respublika Ədəbi Birliyinin və “Ağsu Yazarları” Ədəbi Birliyinin üzvü, dəyərli şair Saməddin Kamal Laçınlıdır.
Şairin yaradıcılığında otuz illik yurd həsrəti, torpaq yanğısı və zəfər sevincinin təntənəsi əsas xətti təşkil edir. Hələ torpaqlarımız işğal altında olduğu dövrlərdə Saməddin Laçınlının söhbətlərində, şeirlərində vətən nisgili, doğma Laçın üçün çəkdiyi ağrı duyulurdu. Böyük Zəfərdən sonra isə onun səsi dəyişdi — artıq bu səs qovuşma, qürur və şükür səsi idi.
Bu hisslər şairin “Mənim Zəfər Bayramım” adlı şeirində xüsusi bir poetik məna qazanır.
Otuz il vətənsiz ömür keçirdim,
Vətəndə açılır sabahım mənim.
Sanki bal yerinə zəhər içirdim,
Nə idi Allahım, günahım mənim.
Vətəndə açılır sabahım mənim.
Sanki bal yerinə zəhər içirdim,
Nə idi Allahım, günahım mənim.
Bu bənddəki hər misra otuz illik nisgilin səsi kimidir. Şairin “bal yerinə zəhər içirdim” ifadəsi yalnız bir bənzətmə deyil, bütöv bir xalqın ağrısını özündə daşıyan fəryaddır.
Şairin sözlərindəki bu duyğu Əssar Mövlana Şəmsəddin Təbrizinin məşhur beyti ilə səsləşir:
“Bir yoxsul qürbətdə şah olsa əgər,
Hər axşam o vətən deyib ah çəkər.”
Hər axşam o vətən deyib ah çəkər.”
Bu beyt, sanki Saməddin Laçınlının illərlə içində daşıdığı həsrətin qədim bir fəlsəfi əks-sədasıdır.
Lakin bu ağrı artıq arxada qalmışdır. Şairin sözlərində indi qürur, zəfər və Tanrıya şükür var:
Zalım yağılardan qisas alındı,
Zəfər təbilimiz uca çalındı,
Yenə də Vətənə yollar salındı,
Allahım, sən oldun pənahım mənim.
Zəfər təbilimiz uca çalındı,
Yenə də Vətənə yollar salındı,
Allahım, sən oldun pənahım mənim.
Burada şairin ruhunda həm sevinc, həm də minnətdarlıq var. Allahın pənahına sığınan Saməddin Laçınlı, azadlığın dəyərini ən yaxşı bilən bir nəsli təmsil edir. Onun üçün zəfər yalnız torpağın alınması deyil, həm də ruhun azad olmasıdır.
Bu duyğunu Mehmet Akif Ərsoyun məşhur misraları tamamlayır:
“Bastığın yerlərə torpaq deyərək keçmə, tanı,
Düşün altında minlərcə kəfənsiz yatanı...”
Düşün altında minlərcə kəfənsiz yatanı...”
Zəfərin mənası məhz bu dərin düşüncədə gizlidir — torpaq sadəcə torpaq deyil, onu müqəddəsləşdirən şəhid qanıdır.
Şair bu fikri öz şeirinin son bəndində zirvəyə daşıyır:
Səməddin Kamalın qürur bayramı,
Bu idi qəlbimin arzusu, kamı,
Yenilməz orduya mat qaldı hamı,
Şəhidlər qarşımda xan, şahım mənim.
Bu idi qəlbimin arzusu, kamı,
Yenilməz orduya mat qaldı hamı,
Şəhidlər qarşımda xan, şahım mənim.
Bu misralarda artıq həsrətin yerini qürur alır. Qələbə sevincinin mərkəzində isə şəhidlərin xatirəsinə səcdə var.
Saməddin Laçınlının “Mənim Zəfər Bayramım” şeiri təkcə bir şairin hissləri deyil — bir xalqın yaddaşı, bir millətin dirçəliş nağməsidir. Bu şeir azadlığın qiymətini bilən, torpağın müqəddəsliyini duyan hər bir azərbaycanlının qəlbinə yol tapır.
TANIŞ OLAQ :—Nəsibov Səməddin Kamal oğlu,04 oktyabr 1958-ci ildə Laçın rayonunun Alpoud kəndində kolxozçu ailəsində dünyaya göz açıb.
1965 -ci ildə Laçın rayonunun Qoşasu kənd orta məktəbinin 1-ci sinfinə gedib.
1975 -ci ildə həmin məktəbin 10-cu sinfini bitirib.
Orta texniki təhsillidi.
Ailəlidi,3 övladı,7 nəvəsi var.
1992-ildə nankor düşmənlər tərəfindən torpaqları işğala məruz qaldıqdan sonra, ailə üzvləri ilə birlikdə Abşeron rayonunun Saray qəsəbəsində məskunlaşıblar. Hal hazırda Saray qəsəbəsində daimi qeydiyatdadır.
Bu zəfər günündə Saməddin qardaşmızın mənə yaşatdığı bu böyük sevinc içində ona səmimiyyətlə bu kiçik yazımla sevgimi çatdırıram.
Son xəbərlər
Ən çox oxunanlar
- Bu gün
- Bu həftə
- Bu ay












