Xəbərlər
22.10.2025, 01:27
MURAD AKMAN - FOTO
şairə - publisist
MURAD AKMAN
( Bu oğlanın adı Murad Akmandır. Doğulanda ailəsi tərəfindən zibil yeşiyinə atılır.Uşaq evində böyüyür.Əsgərliyini komandos olaraq yerinə yetirir.Bütün maaşını uşaq evinə köçürür. Bir ağır əməliyyatdan qabaq məktub yazlb dostuna göndərir.Həmin döyüşdə şəhid olur.Dostu onun ölümündən sonra həmin məktubu qəzetdə çap etdirir.
Murad həmin məktubda yazırdı : "Ey başkəsən insanlar, gücü qadınlara çatanlar, 10 manat üçün adam öldürənlər, qonşusunu gülləbaran edənlər, mən indi sizlər üçünmü şəhid oldum ?")
Göz yaşıyla oxudum,
Sənin hekayətini,
Anladım bu dünyanın,
Ağır həqiqətini.
Yaşadın,qəlbi qırıq,
Arzuları yarımçıq.
Gülmədi heç üzünə,
Taleyin bir azacıq.
Doğulanda atdılar,
Həyatın çöp qabına.
Sən beləcə büründün,
Həyatın əzabına.
Yurdda, uşaq evində,
Kor taleyin ötüşdü,
Nədən bəs nəsibinə,
Belə qəmli pay düşdü.
Sinə gərib dayandın,
Ömrün sınaqlarına.
Düşdün neçə yol onun,
Boranına qarına.
Qorxmaz bir əsgər oldun,
Komandos sırasında.
Nələr yaşamadın ki,
Ölüm astanasında ?
Qazandığın hər nə var,
Yetimlərə payladın.
Utandımı görəsən,
Anan olacaq qadın ?
Sən özün heç görmədin,
İsti ana qucağın,
İstisini duymadın,
Bir evin, bir ocağın.
Həsrət qaldın bir ilıq,
Hənirə, nəvazişə.
Qəlbində bir nisgilin,
Sızıldadı həmişə.
Amma özün hamıya,
Yardıma qaçdın müdam.
Düşündükcə sarsılır,,
Bu olanlara adam.
Məktub yazdın dostuna,
Ağır döyüşdən qabaq.
Sən nələri düşündün,
O məktubu yazaraq ?
Dönmədin o döyüşdən,
Ömrün qırıldı yarı.
Ucaldın şəhadətə,
Getdin Cənnətə sarı.
Yazdığın o məktubda,
Qınadın çoxunu sən.
Nadan,cahil insanlar,
İbrət alar görəsən ?
Sənin hekayətini,
Anladım bu dünyanın,
Ağır həqiqətini.
Yaşadın,qəlbi qırıq,
Arzuları yarımçıq.
Gülmədi heç üzünə,
Taleyin bir azacıq.
Doğulanda atdılar,
Həyatın çöp qabına.
Sən beləcə büründün,
Həyatın əzabına.
Yurdda, uşaq evində,
Kor taleyin ötüşdü,
Nədən bəs nəsibinə,
Belə qəmli pay düşdü.
Sinə gərib dayandın,
Ömrün sınaqlarına.
Düşdün neçə yol onun,
Boranına qarına.
Qorxmaz bir əsgər oldun,
Komandos sırasında.
Nələr yaşamadın ki,
Ölüm astanasında ?
Qazandığın hər nə var,
Yetimlərə payladın.
Utandımı görəsən,
Anan olacaq qadın ?
Sən özün heç görmədin,
İsti ana qucağın,
İstisini duymadın,
Bir evin, bir ocağın.
Həsrət qaldın bir ilıq,
Hənirə, nəvazişə.
Qəlbində bir nisgilin,
Sızıldadı həmişə.
Amma özün hamıya,
Yardıma qaçdın müdam.
Düşündükcə sarsılır,,
Bu olanlara adam.
Məktub yazdın dostuna,
Ağır döyüşdən qabaq.
Sən nələri düşündün,
O məktubu yazaraq ?
Dönmədin o döyüşdən,
Ömrün qırıldı yarı.
Ucaldın şəhadətə,
Getdin Cənnətə sarı.
Yazdığın o məktubda,
Qınadın çoxunu sən.
Nadan,cahil insanlar,
İbrət alar görəsən ?
Son xəbərlər
Ən çox oxunanlar
- Bu gün
- Bu həftə
- Bu ay
