Xocalı

Unutmaram Xocalım
Təklənmişəm, bəs mən necə bənd aşım?
Necə ildir qurumayır göz yaşım,
Qan ağlayır, çöl-çəmənim, dağ-daşım,
Unutmadım, unutmaram Xocalım.
Gündüzlərim gecə kimi, qaranlıq,
Vətənimə gedən yollar toranlıq,
Bax beləcə ötüb gedir cavanlıq,
Rəvadırmı bu dərdlərlə qocalım.
Köpəyini dünya tutur tay mənə,
Haqq əyilib yenə vermir hay mənə,
Kömək etməz ulduz, Günəş, Ay mənə,
El-obama arxalanım ucalım.
Tək əqidəm, tək amalım, tək sözüm,
Son addımı gərək atam mən özüm,
Qisas günü yaxındadır, var çözüm,
Vətənimdən, Bayrağımdan güc alım.
Köməyim ol, göz yaşımı sil yenə,
Söyləyirəm son arzumu mən Sənə,
Uca Tanrı öz gücündən ver mənə,
Qaniçəndən, yaramazdan öc alım.



Yaşayacaq Bayrağım

İllər ötür saçlarıma düşür dən,
Qisas qalmaz qiyamətə inan sən,
Tanrım güc ver düşmənimi qovum mən,
Şuşa, Laçın, Kəlbəcərdir oylağım.

Həm Xocavənd, həm Ağdərə ağlayır,
Xan Arazım çoşub-daşır, cağlayır,
Zəngilanda çinar qara bağlayır,
Sənəmdə var Xocalıtək bir dağım.

Xankəndini, Ağdamımı görərəm,
Füzuliyə, Cəbrayıla, dönərəm,
Qubadlıda dövranımı sürərəm,
Yenə keçər o yerlərdə xoş çağım.

İrəvan, Zəngəzur, Göycə elimdir,
Yurd-yuvama yetişməyən əlimdir.
Danışdığım mənim doğma dilimdir,
Təbriz, Dərbənd olacaqdır dayağım.

Azərbaycan, ürəyim Sən, gözüm Sən,
Dil açanda ilk kəlməm Sən, sözüm Sən,
Dünyadakı tək arxam Sən, gücüm Sən,
Ucaladıqca- ucalacaq Bayrağım,
Sonsuzadək yaşayacaq Bayrağım.



Yurdum oy

Qürbətdədir yurdum, yuvam, ellərim,
Qara gəlir günüm, ayım, illərim.
Solub gedib, bağ-bağçamda güllərim,
Buralarda yas məclisi qurdum oy,
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.

Zirvələri duman alıb, çən alıb,
Bu ayrılıq gözlərimə nəm salıb,
Neçə ildir ürəyimdə qəm qalıb,
Öz əlimlə öz boynumu vurdum oy,
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.

Uzaqları toran görür gözlərim,
Cığırından silinibdir izlərim.
Sənə çatmır bu fəryadım, sözlərim,
Düz qəddimi sağa-sola burdum oy,
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.

Çəməninə, bulağına həsrətəm,
Palıdına, qovağına həsrətəm,
Divardakı suvağına həsrətəm,
Zəhmət çəkib əllərimi yordum oy,
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.

Ayılmıram, hələ yenə dəməm mən,
Laməkanam, yurd sarıdan kəməm mən.
Bölünsəm də para-para cəməm mən,
Soy-kökümü keçmişlərə sordum oy,
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.

Ümidim var bir gün sənə gələrəm,
Zəfər çalıb göz yaşımı silərəm.
Ağlatmaram qiymətini bilərəm,
Səbrim daşdı mən ayağa durdum oy!
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.
Səbrim daşdı mən ayağa durdum oy!
Qayaları qan ağlayan, yurdum oy.



Dinən deyiləm

Əli yetən vurdu, vermədi imkan,
Ayrıldım yurdumdan oldum laməkan,
Dünya gözləməsin ədəbi-ərkan,
Yolum haqq yoludur, dönən deyiləm.

Qarabağ uğrunda öldürüb, ölləm,
Qədim Zəngəzurdur növbəti pilləm,
İnan sərt olacaq sonuncu şilləm,
Bu gün qüdrətliyəm, dünən deyiləm.

Əyilib çökmərəm, möhtəşəm dağam,
Ölmədim, ölmərəm hələ mən sağam,
Ulduzlu, üçrəngli ulu bayrağam,
Ucaldım, bir daha, enən deyiləm.

Qana-qan qanunu qüvvəyə minsin,
Tapdaq altda qalan torpaq sevinsin,
Söz bitib, tükənib silahlar dinsin,
Od tutub alışdım, sönən deyiləm.

Düşmənin belini qırıb, əyən gün,
Şuşam, İrəvanım gəl-gəl deyən gün,
Üzümə dağların mehi dəyən gün,
Yazmaram, susaram dinən deyiləm.

Kəndimizə gedən yol

Neçə ildi sənsizəm,
İnan çox çarəsizəm,
Elə mən də mənsizəm,
Məni məndən edən yol.

Kimsə dərdimi bilmir,
Gözümdən yaşı silmir,
Bu yollar sənə gəlmir,
Axı niyə, nədən, yol?

Kövrək qəlbimi közlə,
Deyə bilmirəm sözlə,
Dayan bir az da gözlə,
Ay gözümdən itən yol.

Küsüb incimə məndən,
Ot basmayıb o gündən,
Yad necə keçir səndən?
Hər gün məni güdən yol.

Araz çoşub çağlamır,
Bulağım qan ağlamır,
Çinar qara bağlamır,
Üz-gözünü didən yol.

Bilirsən həfəsimi,
Duyursan nəfəsimi,
Dinlə ayaq səsimi,
İstəkləri bitən yol.

Qartal tək süzəm gərək,
Düşməni əzəm gərək,
Üstündə gəzəm gərək,
Yürümək öyrədən yol.

Zəfər çalar ədalət,
Bir gün bitər bu həsrət,
Qovuşarıq biz əlbət,
Kəndimizə gedən yol.
Nüvədiyə gedən yol...