Ömrümüzün arxada qalan illərini sazlı-sözlü keçirdik, çoxlarına nümunə olduq. Yaşa dolduqca təkcə qəlbimiz yox, gözlərimiz də doldu. Balaları qanad altında böyüdüb uçurduqca qəlbimizdə ilk sevginin odunu onlara verdik.
Amma bu məhəbbət balalara paylamndıqca bizdə artdı-çoxaldı. Ona görə ki, bir-birimizə necə arxa-dayaq olduğumuzu sanki yenidən duyduq. Duyğulu olmaq da bir şey deyilmiş.
Amma nə yaxşı ki, bizim sevgimiz maddi sərvətlə bələnmədi: Tanrı necə yazdısa, eləcə də boy atdı qəlbimizdə.
Bu günə şükür, Gülüm! Mənə elə gəlir ki, nə qədər doğmadan-doğma olanlar təbrik edir-etsin, ürəyi, qəlbi bu misraların arasında döyünən, hər açılan sabahına şükür edən insan sənə daha yaxın olandır: hər anında əlindən tutan.
Ailəmizdə 40 ilə yaxındır ki, hər ilin qora bişirən ayında bahar təravətli açan bir gül becəririk ikimiz-O, Sənsən - Güllü bəniz!
Builki AD GÜNÜN də mübarək! Tanrı bizi qoşa yaratmasa da, ikimizə bir yol açıb - ömür yolu! Sonuna kimi bax beləcə ətrafında gül açılsun bu yolun! O güllərin ən ətirlisi, təravətlisi Sənsən!
Ad günün mübarək! Bu dəfə də Sən, qapıdan içəri girib, hansısa hədiyyə ilə təbrik edə bilmədim. Sənin təbrikin qəlbimdən dilimə süzülən bu misralarım oldu, yenə də. İkimizin birlikdə qeyd etdiyimiz AD GÜNÜN MÜBARƏK!



Ömür-gün yoldaşım - Gülbəniz xanımın Ad Gününə gül almadım, qorxdum ki, bu gün aldığım gül, illər öncə güllü bağdan-dağdan dərdiyim Gülümdən utanar, solar.
Axı, sevib-seçdiyim gülüm bütün güllərdən gözəl və təravətlidir. Hər kəsə belə gül bənizli, sədaqətli ömür-gün yoldaşı, ana, bacı qismət eləsin, amin!
Ad günün mübarək, GÜLüm!