Xəbərlər
22.06.2026, 00:32
Mayisə Əsədulla Əliyeva : YAY GECƏLƏRİ - FOTO
Yay gecələri, ilıq küləklər,
Sahil boyunca dalğalar danışır.
Qumun üstündə
İzlərimiz itir,
Sanki Ay yavaş-yavaş enir.
“Mən yaxşıyam, sən necəsən?”- deyir külək,
Uzaqlardan səs kimi gəlir.
Cavab vermirəm, ya bəlkə
Dəniz cavab verir...
İsti küləyin öpüşü
Dalğaların diliylə silinir.
Gecə köynəyi kimi, qumaş ləpələr
Saçlarımdan sürüşür, topuğuma düşür...
Bədənimdə duz qoxusu, xatirə izi...
Ulduzlar suya düşüb titrəyir,
Sanki göy də
Dənizə yaxın gəlir.
Gecə çimərlikdə uzanır sakit-sakit,
İsti hava hələ Günəşin
Nəfəsini saxlayır.
Manqalın köz qoxusu qalxır göyə,
Gülüşlər qarışır dalğaların ritminə.
Samovar qaynayır kənarda ağır-ağır,
Fincanlara çay süzülür söhbət kimi isti- isti.
Hamı öz aləmində-
Biri gülür, biri susur, biri uzaqlara baxır,
Sanki hər kəsin içində
Ayrı bir dəniz var.
Qamış evciyin altında kölgə yellənir,
Külək onu bir az xatirəyə çevirir,
Bir az sevgiyə, nəvazişə,
Bir az da yuxuya...
Səs-küy də qəribədir -
Bu səs-küy sükut kimidir burada,
Çünki gecə hər şeyi özünə bənzədir,
İsti, yavaş və bir az da sehrli, sirli...
Dalğalar sahilə dəyib geri çəkilir,
Elə bil bizə pıçıldayır:
Bəzi gecələr xatirə olmaq üçün yox,
Ömür boyu ürəkdə qalmaq üçün yaşanır.
“Mən yaxşıyam, sən necəsən?”- deyir külək,
Uzaqlardan səs kimi gəlir.
Cavab vermirəm, ya bəlkə
Dəniz cavab verir...
Sahil boyunca dalğalar danışır.
Qumun üstündə
İzlərimiz itir,
Sanki Ay yavaş-yavaş enir.
“Mən yaxşıyam, sən necəsən?”- deyir külək,
Uzaqlardan səs kimi gəlir.
Cavab vermirəm, ya bəlkə
Dəniz cavab verir...
İsti küləyin öpüşü
Dalğaların diliylə silinir.
Gecə köynəyi kimi, qumaş ləpələr
Saçlarımdan sürüşür, topuğuma düşür...
Bədənimdə duz qoxusu, xatirə izi...
Ulduzlar suya düşüb titrəyir,
Sanki göy də
Dənizə yaxın gəlir.
Gecə çimərlikdə uzanır sakit-sakit,
İsti hava hələ Günəşin
Nəfəsini saxlayır.
Manqalın köz qoxusu qalxır göyə,
Gülüşlər qarışır dalğaların ritminə.
Samovar qaynayır kənarda ağır-ağır,
Fincanlara çay süzülür söhbət kimi isti- isti.
Hamı öz aləmində-
Biri gülür, biri susur, biri uzaqlara baxır,
Sanki hər kəsin içində
Ayrı bir dəniz var.
Qamış evciyin altında kölgə yellənir,
Külək onu bir az xatirəyə çevirir,
Bir az sevgiyə, nəvazişə,
Bir az da yuxuya...
Səs-küy də qəribədir -
Bu səs-küy sükut kimidir burada,
Çünki gecə hər şeyi özünə bənzədir,
İsti, yavaş və bir az da sehrli, sirli...
Dalğalar sahilə dəyib geri çəkilir,
Elə bil bizə pıçıldayır:
Bəzi gecələr xatirə olmaq üçün yox,
Ömür boyu ürəkdə qalmaq üçün yaşanır.
“Mən yaxşıyam, sən necəsən?”- deyir külək,
Uzaqlardan səs kimi gəlir.
Cavab vermirəm, ya bəlkə
Dəniz cavab verir...
Son xəbərlər
Ən çox oxunanlar
- Bu gün
- Bu həftə
- Bu ay













