Xəbərlər
28.02.2026, 10:37
ƏZİZƏ AĞAHÜSEYNQIZI : BİR QIŞ AXŞAMININ XATİRƏSİ - FOTO
Uzaq xatirələr haxladı məni,
Uşaqlıq illərim adıma düşdü.
Anam yandırdığı odun sobamız,
Nöyütlü çıramız yadıma düşdü.
Onda səkkiz idi sıramız evdə,
Çiçəktək açmışdıq, necə tər idik.
Böyüdük qayğıdan, kədərdən uzaq,
Atalı, analı bəxtəvər idik.
Hər nazı, neməti əsirgəməyib,
Şirin balalara tən bölərdilər.
Birinin ayağı daşa dəyəndə,
Nəfəsi üstündə can verərdilər.
O vaxt kəndimizdə işıq da yoxdu,
Evimiz çıraqla işıqlanardı.
Kitab oxuyardı bacı, qardaşım,
O evdə hamının huzuru vardı.
Uzun qış gecəsi, çöldə şaxta, qar,
Atam da bir yandan nağıl deyərdi.
Maraq kəsilərdik nağıllarına,
Sonda "Şəngülümü" boz qurd yeyərdi.
Sonbeşik qardaşım Atəbəyin də,
Xoşuna gələrdi sirli nağıllar.
İndi o günləri anır xəyalım,
İndi nə atam var, nə Atabəy var.
Nağıla dönərdi hər axşamımız,
Təzə əsərləri sutək içərdik.
Atam oxuyardı Covanyelini,
“Mehman”ı, “Saçlı” nı necə sevərdik!
“Leylək körfəzi”nə dönərdi otaq,
“Sevdasız aylar”da sığallanardıq.
Düşüb sehirinə “İtgin gəlin”nin,
“Yad gəlin” adıyla nağıllanardıq.
Fikirlər yumaqtək çözələndikcə,
Bir qış axşamının andım nələrin...
Yadıma düşdü ki, üç gün, üç gecə,
Oxudum “Budağın xatirələri”n.
Sabahlara dönən qış gecəsində,
Özümüzdən xəlvət sehirlənərdik.
Bilməcəyə dönüb uçardıq göyə,
Göydən üç almatək yerə enərdik.
Beləcə ötüşdü ömrün illəri,
Qohumlar, qonşular o kənddə qaldı.
Mən qərib düşəndən o doğma kənddən,
Ayrılıq həsrəti könlümə xaldı.
Səkkiz toy çalındı ata yurdunda,
Qızlar uçub getdi durnalar kimi.
Oğlanlar bəy durdu, sevib sevildi,
Gəlinlər bəxtəvər analar kimi.
Zaman öz atını çapdı durmadan,
Böyüduk, yuvadan uçub dağıldıq.
İndi xatirələr məskəni olan
Doğma evimizlə sirli nağıllıq.
Bu qış axşamında, qərib şəhərdə,
Sandım ki, o ata ocağındayam.
Bağrıma basmışam uşaqlığımı,
Kövrək xatirələr qucağındayam.
Uşaqlıq illərim adıma düşdü.
Anam yandırdığı odun sobamız,
Nöyütlü çıramız yadıma düşdü.
Onda səkkiz idi sıramız evdə,
Çiçəktək açmışdıq, necə tər idik.
Böyüdük qayğıdan, kədərdən uzaq,
Atalı, analı bəxtəvər idik.
Hər nazı, neməti əsirgəməyib,
Şirin balalara tən bölərdilər.
Birinin ayağı daşa dəyəndə,
Nəfəsi üstündə can verərdilər.
O vaxt kəndimizdə işıq da yoxdu,
Evimiz çıraqla işıqlanardı.
Kitab oxuyardı bacı, qardaşım,
O evdə hamının huzuru vardı.
Uzun qış gecəsi, çöldə şaxta, qar,
Atam da bir yandan nağıl deyərdi.
Maraq kəsilərdik nağıllarına,
Sonda "Şəngülümü" boz qurd yeyərdi.
Sonbeşik qardaşım Atəbəyin də,
Xoşuna gələrdi sirli nağıllar.
İndi o günləri anır xəyalım,
İndi nə atam var, nə Atabəy var.
Nağıla dönərdi hər axşamımız,
Təzə əsərləri sutək içərdik.
Atam oxuyardı Covanyelini,
“Mehman”ı, “Saçlı” nı necə sevərdik!
“Leylək körfəzi”nə dönərdi otaq,
“Sevdasız aylar”da sığallanardıq.
Düşüb sehirinə “İtgin gəlin”nin,
“Yad gəlin” adıyla nağıllanardıq.
Fikirlər yumaqtək çözələndikcə,
Bir qış axşamının andım nələrin...
Yadıma düşdü ki, üç gün, üç gecə,
Oxudum “Budağın xatirələri”n.
Sabahlara dönən qış gecəsində,
Özümüzdən xəlvət sehirlənərdik.
Bilməcəyə dönüb uçardıq göyə,
Göydən üç almatək yerə enərdik.
Beləcə ötüşdü ömrün illəri,
Qohumlar, qonşular o kənddə qaldı.
Mən qərib düşəndən o doğma kənddən,
Ayrılıq həsrəti könlümə xaldı.
Səkkiz toy çalındı ata yurdunda,
Qızlar uçub getdi durnalar kimi.
Oğlanlar bəy durdu, sevib sevildi,
Gəlinlər bəxtəvər analar kimi.
Zaman öz atını çapdı durmadan,
Böyüduk, yuvadan uçub dağıldıq.
İndi xatirələr məskəni olan
Doğma evimizlə sirli nağıllıq.
Bu qış axşamında, qərib şəhərdə,
Sandım ki, o ata ocağındayam.
Bağrıma basmışam uşaqlığımı,
Kövrək xatirələr qucağındayam.
Son xəbərlər
Ən çox oxunanlar
- Bu gün
- Bu həftə
- Bu ay
