Bir şəhid anası danışırdı

Hüznlü,yanğılı titrək səsiylə,
Bir ana danışır teleməkandan!
Üzündə məsumluq yavaş,ahəstə,
Danışır anamız şəhid oğlundan!

Sənin danışığın dərd verir mənə,
Sözlərin qəlbimə güllə tək dəyir!
Elə danışırsan toxdaq, sakitcə,
Mənim bədənimdə tikanlar gəzir!

Şəhid anaları belə olurmuş?
O yanıq səsinə qurbanam,ana!
Ğöz sönüb yerində çuxur olurmuş
Ağaran saçına qurbanam, ana!

Deyir ki, vətənçün vuruşan hər kəs,
Mənim öz balamdır sanki, ölməyib!
Qazilər sağ olsun,sən ay filankəs?
Oğlumu görmüsən,bir söz deməyib?

Səsinin ahəngin dəyişmir ana,
Ana varaqlayır yaddaş dəftərin.
Sanki laylay deyir şəhid oğluna,
İtirib igidin,düşmən çəpərin

Divardan asılan şəhid şəklinə,
Oğul söyləyərək, xitab da edir!
Müsahib olduğu xanım gözələ,
Arabir çaşaraq gəlinim deyir!

Üzündə min ilin qayğısı gəzir,
Sanki gün görməyib yaradanışdan!
Dərd durub qapıda əmrə müntəzir,
İndi nə buyuracaq bizi yaradan?!

Hüznlü yanğılı titrək səsiylə,
Bir ana danışır teleməkandan!
Üzündə məsumluq yavaş ahəstə,
Danışır anamız şəhid oğlundan!

Cümşüd Aydəmirov,
Xudat. 18.06.22