Qəsidə

Sazın telində gül açan butası var Ələsgərin,
İlahi sevgidən gələn sədası var Ələsgərin.

Yolun tutanda Həzrətin, güvəndi haqq-ədalətə,
O Ali Zatı gözləyən ziyası var Ələsgərin.

Müqəddəs ismə bağlanıb, yazıb şeirdə "Beş gözəl",
İmamət əhlidir dəyən səfası var Ələsgərin.

Şəyirdliyin yolun keçəndə dərs alıbdır Alıdan,
İlahi güclə birləşən mayası var Ələsgərin.

Yatıbdı xəstə bir zaman, edib kömək İmam Əli,
Oyandığında el görüb, şəfası var Ələsgərin.

Ömür sürübdü yüz beş il, yüz ildi ruhu göydədir,
Cahan nə qədri vaqedir, vəfası var Ələsgərin.

Əlində saz, dilində söz sətir- sətir cilalanıb,
Bir ismi "bisavad" olan nidası var Ələsgərin.

Qədim diyarı Göyçənin məlalı əskik olmayıb,
Əsir məzarı boylanır, cəfası var Ələsgərin.

"Ruhani"tək sızıldayır, aşıqların sazındadır,
"Yanıq Kərəm"lə od tutan, nəvası var Ələsgərin.

Dağıldı yurdu bir zaman, viranə qaldı torpağı,
Alınsa Göyçə, gül açar, boyası var Ələsgərin.

Sıxılma, "Ağrı dağ"larım, ərənlərin at üstədir,
O yerdə qartal oynayan qalası var Ələsgərin.

Dolub daşanda Göyçə göl, bilirdi El də, yaz gəlib,
Yaşıl çəməndən ayrılan talası var Ələsgərin.

Gəraylının və qoşmanın çəkibdi sözlə rəsmini,
Divanitək İlahidən, ətası var Ələsgərin.

Qərinələr keçib gedib, zaman- zaman dəyişməyib,
Aşıqların sazında çox həvası var Ələsgərin.

Damarda eşqi dövr edəndə Lilparın da, dillənir,
Ürəkdə ruhu bəsləyən qidası var Ələsgərin.