Xəbərlər
İNSANLIĞIN ƏN BÖYÜK İTKİSİ – İNSANLIĞIN ÖZÜNÜ İTİRMƏSİDİR

Bəzən dünya dəyişmir, sadəcə insan dəyişir.
Və bu dəyişiklik heç də həmişə yaxşılığa doğru olmur.
Və bu dəyişiklik heç də həmişə yaxşılığa doğru olmur.
Müasir dünyada hər şey sürətlə inkişaf edir. Texnologiya yenilənir, şəhərlər böyüyür, yollar uzanır, informasiya saniyələr içərisində dünyanın bir ucundan digər ucuna çatır. İnsan əvvəllər xəyal hesab etdiyi imkanlara bu gün sahibdir.
Amma bütün bu inkişafın içərisində bir sual məni düşündürür: Görəsən, insan mənəvi baxımdan da inkişaf edə bilirmi?
Bu gün bir-birimizlə danışmaq üçün saysız-hesabsız vasitələrimiz var, amma bir-birimizi dinləməyə vaxtımız azalıb. İnsanlar uzaq məsafələri asanlıqla qət edirlər, ancaq bəzən ən yaxınlarının qəlbinə gedən yolu tapa bilmirlər.Ən böyük narahatlıq da elə budur.
Cəmiyyətin tərəqqisi yalnız tikilən binalarla, çəkilən yollarla, əldə olunan iqtisadi göstəricilərlə ölçülməməlidir. Tərəqqinin ən mühüm göstəricilərindən biri də insanın insana münasibətidir.
Bir uşağın gözündə ümid, bir qocanın üzündə təbəssüm, ehtiyacı olan bir insana uzanan kömək əli bəzən ən böyük layihələrdən daha qiymətli olur.
Biz gələcək nəsillərə yalnız müasir şəhərlər və yeni texnologiyalar miras qoymamalıyıq. Onlara mərhəmət, ədalət, vicdan və məsuliyyət hissi də ötürməliyik.
Çünki vicdanını itirən cəmiyyətin qazandığı heç bir maddi uğur onun mənəvi boşluğunu doldura bilməz.
Mənə görə, bu gün hər bir insan özünə bir sual verməlidir: Mən yaşadığım dünyanı daha yaxşı etmək üçün nə etmişəm?
Bəlkə də kiminsə dərdinə şərik olmaqla, haqsızlıq qarşısında susmamaqla, bir gəncə düzgün yol göstərməklə, yaxud sadəcə bir insana dəyər verməklə...
Böyük dəyişikliklər həmişə böyük tribunadan başlamır. Bəzən bir insanın vicdanından başlayır.
İnanıram ki, gələcəyin ən güclü cəmiyyəti ən çox sərvət toplayan deyil, insanlığını qoruyub saxlaya bilən cəmiyyət olacaq.
Unutmayaq: dünya bizdən sonra da qalacaq. Əsas məsələ ondan sonra necə bir dünya qoyacağımızdır.
İnsan olmaq yalnız yaşamaq deyil. İnsan olmaq başqalarının yaşamağına da dəyər qatmaqdır.
Cəmil Zəbhullaoğlu Dadaşov








