Bakıda, Əmircan kəndində Şor gölü deyilən ərazidə (Bülbülə gölü də deyilir) ətrafında yeni bulvar, Park salınır. Əlbəttə, bu çox müsbət, Dövlətimiz tərəfindən həyata keçirilən tərifəlayiq, alqışlanılası bir layihədir. Uşaqlıq vaxtlarımızın acılı-şirinli xatirələr dolu gölü bir azca müddətdən sonra Bakının Venetsiyası kimi tanınacaq. Bir az keçmişi vərəqləyək... Atamgilin həyəti də demək olar elə 3-5 addımlıqdadı. Daha doğrusunu desəm, vaxtilə Şor bizim həyətimizdə olub. O vaxt (uşaq vaxtı) elə bilirdik ki, göl ətrafındakı qamışlıq məhəlləyə, gölə bəzək verən qiymətli daşdır. Elə anlayırdıq ki, o qamışların arxasından suyun açıq-göy güzgüsü kimi bərq vuran ləpələr əsrlər boyu məhəlləmizin, qohum-əqrəbə və qonşu həyətlərimizin dincliyinin keşiyində dayanıb. Şorun içində, suyun dərinliyinə doğru, çox irəlidə bir buruq vardı. Mən ikinci sinifdə oxuyanda, rəhmətlik ibtidai sinif rəhbərimiz Fəxrəndə müəllimə danışmışdı ki, vaxtilə hansısa neftxuda o buruğu neft çıxarmaq üçün orda qazdırmışdı, lakin o ərazidən o zaman az neft çıxdığı üçün, xaricdən xüsusi mühəndis gözlədikləri üçün tamamlama işləri yarımçıq qalmışdı, əvəzinə qara mazut çıxırdı. Qoca adamların dediyinə görə, mazut təmiz mazut imiş, çirkli mazut deyilmiş. Çünki, mənim 6-7 yaşım olanda, bizim həyətin arxasından adamları vedrə ilə mazut yığan görmüşdüm. Şor elə həyətimizin içində idi, bunu bütün kənd adamları bilirlər. O vaxt hamı öz şəxsi vəsaiti hesablarına "Kamaz"-larla qum, çınqıl, beton, tullantı daşları, iri qaya parçaları və s...daşıyıb, Şorun şıltaqlığının qarşısını almağa səy göstərib, davam edirdi. Tez-tez böyük yanğınlar olardı, çünki, suyun üzü neft, mazut idi, bircə kibritə bənd idi...

226 nömrəli məktəbdə tarix müəllimimiz kənd ağsaqqalımız olan rəhmətlik Əlibaba Təhməzov Şor haqqında və orda dərinliyinin metri daha çox olan Anbar haqqında o qədər maraqlı tarixi söhbətlər eləmişdi ki...Xatırladım ki, Anbar deyilən ərazidən Bakı kəndlərinin adamları, xüsusilə yaşı 90-ı keçmiş nənələr gilabi yığmağa gəlirdilər. Ağsaqqalların dediyinə görə, kənddə 18 qəbiristanlıq olub. 1932-ci ildə sökülərək qazıntılar aparılmış qəbiristanlığın üst qatlarında İslama qədərki dövrdə basdırılan insanların qalıqları aşkarlanıb. Alt qatlarda isə atəşpərəstlik və ondan əvvəlki dövrdə basdırılan insanların qalıqları olub. Lap alt qatlarda bir qəbirdə iki skelet aşkarlanıb. Bütün bunlar Əmircanda bizim eradan çox-çox əvvəllər yaşayış olduğunu deməyə əsas verir.

Qeyd edək ki, vaxtilə Əmircan ərazisində neft quyuları qazılarkən dərin qatlarda heyvan sümükləri tapılıb. Burada şir, ayı, kərgədan, canavar, tülkü, at, öküz, dəvə və maral sümüklərindən ibarət heyvan qalıqları aşkar edilib. Bu ərazidə vaxtilə, əsrlər öncə göl olduğunu və müxtəlif heyvanların su içmək üçün buraya gəldiyini göstərir. Göl Bülbülədən Əmircanın bütün hissəsi ilə Zığ dağının ətəyinə qədər uzanır. Şor gölü ərazisində, Anbar tərəfdə ağ və göy gilabı çıxırmış. Bu sabunu əvəz edirdi. Müxtəlif qaşınma növlərini qurudub, sağaldırmış. Şəhər əhalisi ağ və göy gilabdan paltar, palaz, xalça yumaq üçün istifadə edirmiş. 1935-ci ildən sonra Şorda suyun səviyyəsi qalxıb və bura böyük gölə çevrilib. Bilirsinizmi, nə qədər xatirələrimiz var? Bir kitab bəs eləməz...

Məlumata görə, Şor gölündə layihələndirmə işləri başa çatdırılıb.
Evlərin damı tərtəmiz dəyişilib, o cümlədən atamgilin evinin damı, yüz illər bundan qabaq tikilmiş evlərə xüsusi rəng qatılıb, görkəm verilib. Köhnə həyət qapıları hamısı dəyişilib və davam edir. Məhəllələr tametlənib və bu mövzuda da iş dayanmadan davam edir. Yəni, nə lazımsa, təmənnasız, Dövlət vəsaiti hesabına yenilənib.

Növbəti mərhələdə sahil boyunca asfalt salınacaq. Yeni bulvarda restoran və kafelərin fəaliyyət göstərməsi, dairəvi velosiped yolunun çəkilməsi nəzərdə tutulub. Bulvarda uşaqlar üçün meydança, yaşıllıqlar, istirahət yerləri olacaq, katamaran işləyəcək. Layihəyə görə gölün üzərindən körpü də salınacaq. Belə xeyirxah, nəcib, savab işi görənləri kənd sakinləri alqışlayır və yurdumuzun gözəllik diyarına çevrilməsinə vəsilə olanlara dərin minnətdarlıq hissi bildirirlər.

Mayisə Əsədulla Əliyeva
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliyinin üzvü.