Faiq Balabəyli məhz belə sənətkarlardandır. Onun poeziyası təkcə misralardan ibarət deyil, o, bir düşüncə məktəbi, bir əxlaq çağırışı, bir ruh oyanışıdır.
Şairin söz dünyasına daxil olduqda insan sanki qədim aşıq ocağının istisini hiss edir. Heca vəzninin ahəngi, qoşma və gəraylının təmkinli ritmi onun misralarında yeni nəfəs qazanır. O, klassik ənənəni təkrar etmir, onu yaşadır və yaşatdığı ənənəyə müasir duyum qatır. Onun şeirlərində vətən torpağı yalnız coğrafiya deyil, müqəddəs əmanətdir. Bayraq yalnız rəmz deyil, şəhid qanı ilə yoğrulmuş şərəfdir. İnsan isə sadəcə varlıq deyil, vicdan yükü daşıyan bir ilahi nəfəsdir.
Faiq Balabəylinin poeziyasında diqqəti cəlb edən əsas cəhətlərdən biri daxili səmimiyyətdir. O, oxucu ilə məsafə saxlamır, onunla danışır, dərdini bölüşür, suallar verir və cavab axtarır. Bu səmimiyyət isə süni pafosdan uzaqdır. Çünki onun sözünün arxasında həyat təcrübəsi, müşahidə, ağrı və ümid dayanır. Hər misrada bir yanğı, hər bənddə bir çağırış var. O çağırış insanı öz daxilinə baxmağa, vicdanı ilə üz-üzə qalmağa səsləyir.
Onun yaradıcılığında dini-mənəvi çalarlar xüsusi yer tutur. Haqq anlayışı, ədalət duyğusu, əxlaqi saflıq ideyası şeirlərində qabarıq şəkildə hiss olunur. O, insanın kamillik yolunu poeziya vasitəsilə göstərməyə çalışır. Bu yol çətin və enişli-yoxuşludur, lakin şairin misralarında ümid heç vaxt sönmür. Çünki o, qaranlığın içində belə işıq axtaran qələm sahibidir.
Faiq Balabəyli üçün söz məsuliyyətdir. O, sözü oyun alətinə çevirmir. Onun üçün misra bir anddır, bənd bir etirafdır, şeir isə ruhun səsi. Bu səbəbdən onun yaradıcılığı oxucunu düşündürür, silkələyir və bəzən də susdurur. Çünki həqiqi söz qarşısında insan əvvəlcə susur.
Onun poeziyasında zaman anlayışı da xüsusi məna kəsb edir. O, keçmişi nostalji ilə deyil, ibrət gözü ilə xatırladır. Bu günün ağrılarını isə ümidsizliklə deyil, məsuliyyətlə dilə gətirir. Gələcəyə baxışı isə nikbindir, çünki o bilir ki, sözün gücü millətin ruhunu ayaqda saxlaya bilər. Şair üçün zaman axıb gedən saat deyil, insanın özünü dərk etmə imkanıdır. O, hər misrasında oxucuya sanki belə deyir, özünü unutma, kökünü unutma, dəyərlərini unutma.
Eyni zamanda onun yaradıcılığında insan obrazı çoxcəhətlidir. O, həm zəifdir, həm güclü. Həm yanılır, həm də düzəlir. Şair insanı qınamaq üçün deyil, oyatmaq üçün yazır. Onun misralarında mərhəmət var, ədalət var, vicdan var. Bu xüsusiyyətlər isə onu təkcə şair deyil, mənəvi yol göstərən bir söz adamı kimi təqdim edir. Çünki həqiqi ədəbiyyat insanı dəyişməyə qadirdir. Faiq Balabəylinin qələmi də məhz bu dəyişimin xidmətində dayanır.
Fevralın 23 də onun ad günüdür, ömrünün 62-ci qışını yola salır, üzü bahara gedir. . Bu gün sadəcə təqvimdə bir tarix deyil. Bu gün sözə sədaqətin, poeziyaya xidmətin, milli-mənəvi dəyərlərə bağlılığın təntənəsidir. Bir şairin dünyaya gəlişi təkcə bir ailənin sevinci olmur, o, bütöv bir ədəbi mühit üçün qazancdır. Çünki hər həqiqi şair zamanın yaddaşına həkk olunan bir izdir.
Bu münasibətlə, dəyərli şair, sözə və vicdana sədaqətli qələm sahibi Faiq Balabəyli, Sizi ad gününüz münasibətilə ürəkdən və təntənə ilə təbrik edirəm. Qələminiz daim iti, sözünüz daim uca, yolunuz daim işıqlı olsun. Yaradıcılığınız yeni zirvələr fəth etsin, misralarınız könüllərə nur, düşüncələrə aydınlıq bəxş etsin. Uca Yaradan Sizə möhkəm can sağlığı, uzun ömür, ilham bolluğu və yeni-yeni ədəbi uğurlar nəsib etsin.
Ad gününüz mübarək olsun, dəyərlimiz Faiq müəllim!
Sevil Azadqızı