Xəbərlər
14.10.2025, 22:43
SƏN VƏTƏNİN ÖZÜSƏN - FOTO
Vətən müharibəsinin şəhidi Leytenant ƏLİYEV ƏMİRULLA VAHİD oğlunun işıqlı ruhuna anası NAHİDƏ xanımın dilindən
07.10.1996 Şamaxı şəhəri,Suraxanı rayonu
28.09. 2020 Tərtər, Suqovuşan 24 yaş
28.09. 2020 Tərtər, Suqovuşan 24 yaş
Şamaxı torpağında dünyaya göz açanım,
Doğan al günəş kimi ömrümə nur saçanım.
Bakıda başlasan da kiçik şairliyinə,
Bu yurdun ab havası işlədi iliyinə.
Əxlaq, səliqə, savad əsas meyarın oldu,
Yazdığın hər bir şeir sənin söz yarın oldu.
Çap olan ilk kitabın oldu duyğu dəstəsi,
Hər sözü, hər misrası şair könlün bəstəsi.
Daim ata, ananın saxlayıb hörmətini,
Sən qazandın hamının rəğbət, məhəbbətini.
İstiqanlı, işgüzar, həm də mehriban balam,
Vətəni qəlbən sevən mərd, əsl insan balam.
Sevimlisi olaraq səni tanıyanların,
Davamçısına döndün igid, qəhrəmanların.
Ali Hərbi Məktəbdə tanıtdırıb özünü,
Leytenant rütbəsiylə tutdun hərbin izini.
Döyüş meydanlarında hünər göstərib hər an,
Sən öz qorxmazlığınla aldın layiqi ad, san.
Sevimli vətəninə xidmətin nümunəvi,
Hər yerdə dost, yoldaşa dəstək oldun mənəvi.
Tərtər, Suqovuşanda ağır xəsarət aldın,
Ən uca zirvə olan şəhidliyə ucaldın.
Bayraq kəfənin oldu, ana torpaq məkanın,
Qanla tarix yazanı oldun dövrün, zamanın.
Torpaqlar alınanda, yurdum zəfər çalanda,
Sənin yaralı ruhun rahatlıq tapdı onda.
Sevincimin səbəbi sən idin bir vaxt, balam,
Artıq hər bir ürəkdə qurmusan bir taxt, balam.
İndi tək mənin deyil, sən vətənin oğlusan,
Qəhrəmanlıq məktəbi, şan, şərəfli yolusan.
Oxuduğun məktəbə sənin adın verilib,
Hər gənc səni özünə layiqli örnək bilib.
Nə qədər körpə arzun yetim qaldı dünyada,
Səni hər çağırışım dönür acı fəryada.
Məni həsrət qoymusan sənli söhbət, sözümə,
Ayağın dəyən hər yer oxtək batır gözümə,
Sənin hər bir kəlməni daim salıram yada,
Bilmirəm sənsiz necə yaşayıram dünyada?!
Şəhidliyin nə qədər qürur versə də mənə,
Dözmək olmur yoxluğun əzablı möhnətinə.
Sənin yoxluğun məni hər gün bir az öldürür,
Məni, ömrümə sənsiz gələn hər yaz öldürür.
Oğul, daşdan boylanan rəsmin sinə dağlayır,
Boyuna həstət anan gecə, gündüz ağlayır.
Baharım, yazım balam,
Şirin avazım balam.
Sənsiz nə çoxum qalıb,
Nə də ki, azım, balam.
Sənsiz həyatım sönüb,
Günüm gecəyə dönüb.
Bəy otağı əvəzi,
Məzarın al bürünüb.
Dolanaram başına,
Qurbanam göz, qaşına,
Oğlum, hər il gəlirik,
Sənsiz sənin yaşına.
Sən ananın gözüsən,
Söhbətisən, sözüsən.
Vətən sənin ürəyin,
Sən vətənin özüsən.
Doğan al günəş kimi ömrümə nur saçanım.
Bakıda başlasan da kiçik şairliyinə,
Bu yurdun ab havası işlədi iliyinə.
Əxlaq, səliqə, savad əsas meyarın oldu,
Yazdığın hər bir şeir sənin söz yarın oldu.
Çap olan ilk kitabın oldu duyğu dəstəsi,
Hər sözü, hər misrası şair könlün bəstəsi.
Daim ata, ananın saxlayıb hörmətini,
Sən qazandın hamının rəğbət, məhəbbətini.
İstiqanlı, işgüzar, həm də mehriban balam,
Vətəni qəlbən sevən mərd, əsl insan balam.
Sevimlisi olaraq səni tanıyanların,
Davamçısına döndün igid, qəhrəmanların.
Ali Hərbi Məktəbdə tanıtdırıb özünü,
Leytenant rütbəsiylə tutdun hərbin izini.
Döyüş meydanlarında hünər göstərib hər an,
Sən öz qorxmazlığınla aldın layiqi ad, san.
Sevimli vətəninə xidmətin nümunəvi,
Hər yerdə dost, yoldaşa dəstək oldun mənəvi.
Tərtər, Suqovuşanda ağır xəsarət aldın,
Ən uca zirvə olan şəhidliyə ucaldın.
Bayraq kəfənin oldu, ana torpaq məkanın,
Qanla tarix yazanı oldun dövrün, zamanın.
Torpaqlar alınanda, yurdum zəfər çalanda,
Sənin yaralı ruhun rahatlıq tapdı onda.
Sevincimin səbəbi sən idin bir vaxt, balam,
Artıq hər bir ürəkdə qurmusan bir taxt, balam.
İndi tək mənin deyil, sən vətənin oğlusan,
Qəhrəmanlıq məktəbi, şan, şərəfli yolusan.
Oxuduğun məktəbə sənin adın verilib,
Hər gənc səni özünə layiqli örnək bilib.
Nə qədər körpə arzun yetim qaldı dünyada,
Səni hər çağırışım dönür acı fəryada.
Məni həsrət qoymusan sənli söhbət, sözümə,
Ayağın dəyən hər yer oxtək batır gözümə,
Sənin hər bir kəlməni daim salıram yada,
Bilmirəm sənsiz necə yaşayıram dünyada?!
Şəhidliyin nə qədər qürur versə də mənə,
Dözmək olmur yoxluğun əzablı möhnətinə.
Sənin yoxluğun məni hər gün bir az öldürür,
Məni, ömrümə sənsiz gələn hər yaz öldürür.
Oğul, daşdan boylanan rəsmin sinə dağlayır,
Boyuna həstət anan gecə, gündüz ağlayır.
Baharım, yazım balam,
Şirin avazım balam.
Sənsiz nə çoxum qalıb,
Nə də ki, azım, balam.
Sənsiz həyatım sönüb,
Günüm gecəyə dönüb.
Bəy otağı əvəzi,
Məzarın al bürünüb.
Dolanaram başına,
Qurbanam göz, qaşına,
Oğlum, hər il gəlirik,
Sənsiz sənin yaşına.
Sən ananın gözüsən,
Söhbətisən, sözüsən.
Vətən sənin ürəyin,
Sən vətənin özüsən.
AYB və Turan Yazarlar Birliyinin üzvü
14.10.2025 21:25 II gün
Son xəbərlər
Ən çox oxunanlar
- Bu gün
- Bu həftə
- Bu ay
