Hekayə

Gülzaman ana yoldaşını nakam itirən gündən meylini oğlu Turana, qızı Fərəhə saldı. Yoldaşının ətrini onlardan alaraq yetimliyi hiss elətdirməmişdir. Hər zaman nazını çəkmiş onların qayğısına qalmışdır. Qonum- qonşunun həyət bacasında iş görərək namusuna qısınan ana özü əzab çəkdi acını övladlarına bildirməmişdir. Gənc anaya uşaqlarınızı yetimxanaya verin özünüz gəncsiz ailə qurub həyatınızı yaşayın demişdilər. Həyatdı bilmək olmaz hələ gəncsən həyatın qarşıdadır. Bu sözləri deyənlərə ana hirslənmişdi. İncimiş hətta günlərcə özünə qapanıb ağlamışdı. Vicdanı göynəyirdi deyirdi mən necə ana ola bilərəm ki, övladlarımı atım özüm xoş gün dalınca qaçım.
Ana zəhmətlə oğlunu, qızını oxutdu. Rayondan Bakıya Ali təhsil almağa göndərdi. Övladlar oxudu təhsilləndi ananın nəvazişi və alın təri ilə qazanan pullarla nəhayət övladlar mətləbə yetdi. Aylar ötür ananın gözləri yollarda qalır nə qızından nə oğlundan xəbər gəlmir. Ana qərarsız qalır, zəng edir oğuna cavabsız qalır. Qızını axtarır. Qızının qaldığı evə zəng edir. Ev sahibəsi anaya deyir qızın nəyi varsa burda qoyub mənədə bir miqdar borclu qalıb özü əcnəbi ilə ailə qurub. Xaricə köçübdür gəl onun zir-zibilini apar deyib qışqırır. Ananın əlindən telefon dəstəyi sürüşüb düşdü. Ürəyi qan ağladı, özünü çox çarəsiz hiss edirdi.

Dərdi qəlbində yuva saldı. Bir gün ananın qonşularından biri deyir oğlunu internetdə görüb sahibkardır. Almaniyada yaşayır. Ana oğlunu internet saytında axtarır nəhayət tapır oğlu anasına işlərim başdan aşır səninlə danışmağa vaxtım yoxdur deyir.
Böyütdün məni çox sağ ol analıq borcunu verdin bu o, demək deyilki sənin qulun olacam. Bəli Turan ananın fərəhləndiyi oğul ananı göyə qaldırıb yerə çaxdı. Qızı Fərəhdən də heç bir xəbər çıxmadı.
Ana həyətdəki ağ qızıl gülə Fərəh adını qoydu.
Qapıda saxladığı itin adını o, gündən Turan qoydu. Meylini onlara salan anaya o, qədər təsir etdi ki, itə yem verəndə Turanım ac qalmasın deyə onu oxşadırdı. Gülə su verəndə Fərəhim susuz qalmasın deyirdi.
Bəli bir gün ana ağ qızıl gülün solduğunu görüb ürəyinə qan damır. Fərəhimdə soldu deyə ağlayır. Həqiqətəndə anaya övladının qara xəbəri gəldi. Qızınız Suriyada öz oğlu ilə qaçarkən güllə yağışına düşüb həyatını itirdi.
Bu xəbəri eşidən ananın halı daha da pisləşdi. Səhər ana Turan adını qoyduğu itə yemək verən zaman itin ayağında qan irizi olduğunu görən kimi oldu. Ana qorxdu qışqırdı. Bu səsə gələn qonşuya ana əhvalatı danışdı. Qonşu təsəlli verəndə dedi yox gülümü solan görəndə qızımın ölüm xəbəri gəldi. İndi də ananı qorxunc vahimə bürüdü. Qonşusu həyətdən çıxmaq istəyirdi ki, ananın oğul deyə qışqırıb yerə yıxıldığını gördü. Qonum-qonşu səsə gəldi. Əhvalatdan hər kəs hali oldu. Bu bədbəxt ananın halına acıdı eşidən bilən. Ananı dəfn etdilər. O gündən itidə küçəyə buraxdı qonşular. Deyilənlərə görə həqiqətən o, günü itin ayağından axan qan ananın övladının canından axan qan idi. Oğlu mafiya tərəfindən öldürülmüşdü.
Sədaqətli itin məkanı o, gündən qəbirstanlıq oldu. Rəvayət edirdi ki, ananın məzarının ayaq tərəfindən ağ qızılgül bitmişdi.
Hə dostlar vəfasız nankor övladlar ana əziyyətini itirdi.

Ana qarğımadı amma Allah acını yaşadan övlada heç vaxt gözəl həyat nəsib etməz. Bu da axrı.
Heyvanlar insanlardan çox sədaqətli və vəfalıdır yediyi loxmaya ağ olmaz.
Gül çiçəkdəki könülləri oxşar qəlbə fərəh, sevgi bəxş edər.
Bəs insan övladı nə edər bəzən insanlığını unudub həyatın varına gözəlliklərinə həris olub özlərinə günah və əzab qazanar Çox təəssüf.
Qələmə aldı,
Şəhla Xəlilqızı.