Sənubər Səhər

Heç kim məndən inciməsin, məncə, dostlar… Yəni bizə ən yaxın olan onlardır. Çoxları zamanla etibarsız çıxsa da…
Ailədə belə hər sözümüzü deyə bilməsək də, dostlara deyirik. Bəlkə də səhv edirik. Amma həyat belədir. Bu həyat niyə belədir?
Həəə… Bu, böyük sualdır. İzahı da sonsuzdur. Niyə?
Yaxınlar qısqanc olurlar, uzaqlar isə anlaşılmaz…
Dostların etibarsız çıxması isə ən böyük mənəvi zərbə olur. Mən də bu zərbələri görsəm də, qəlbimdə nifrət hissinin olmadığına şükür edirəm. Həm onları itirdiyimə görə yox, tanıdığıma görə. Yenə də inanıram, sevirəm, hisslərimi paylaşıram.
Məncə, fərqli yaşamaq ölümdür, canlı ölüm…
Paylaşım hər zaman, hər kəslə var. Niyə? Necə?
Mənəvi dünyamız hər birimizə fərqli izahatlar versə də, razılaşıb yaşayırıq, deyirik, yazırıq, sakitləşirik. Ayrı yol yoxdur.
Düşüncələrimiz, hisslərimiz tənhalığı sevmir.
Hər zaman bunları paylaşmağa yaxın insanlarımız olsun. Yoxsa dəli olarıq. Zarafat etmirəm.
Bəli, həyat budur. Təkcə yemək yeməklə, geyinməklə, evlə yaşamırıq.
Arzularımız, hisslərimiz, duyğularımız, bütün mənəvi ehtiyaclarımız, paylaşımımız bataqlıqda qalar.
Yaşam, paylaşım, anlaşma sevgi tələb edir.
Ətrafımızın düzgün qurulması şəxsi arzularımızın və paylaşım ünvanlarımızın düzgün seçilməsindədir.
Oxşar dünyalarımız bizi birləşdirsin. Fərqli uçurumlardan uzaq olaq.
Dünyanı yaşadan, ilk növbədə, ətrafımızı olduğu kimi görmək, olduğu kimi dəyər vermək və lazım olanı paylaşmaqdır.