Yaradıcı insan öz duyğusunu, öz həyatını, öz taleyini yazar. Bu kimi deyilmiş fikirləri bir yerə cəm edib razılaşmaqda olar. Amma, bəzən həyatda elə yaradıcı insan olub ki, onun yazdığı bədbin yaradıcılıq nümunəsi, onun həyat tərzinə heç uyğun gəlməyib. Düşünə - düşünə qalırsan ki, axı tanıdığım bu şəxs, bu cür insan deyil. Ona görə də, başlığa çıxardığım fikir, mənim üçün qənaətimin tam məntiqi nəticəsi oldu.
Səhər-səhər tezdən, "Ağsu Yazarlar" Ədəbi Birliyinin cəfakeş, fəal, təşkilatçılığı ilə hamını heyran qoyan Mərziyə Sarvan yaradıcılığından birliyin bu günki qurup paylaşmasına düşən
"AXTARMIRAM", - bu şeiri, tanıdığım MƏRZİYƏ SARVAN ilə şeir uyğunsuzluğu, bunları yazmağa məni məcbur qoydu. Həqiqətən anladım ki, şeir - şair duyğusunun nübarıdı. Ya şirin olsun, ya turş...
Gəldiyim qənaətin bir bariz nümunəsi də odur ki, şair, həmdə hər cür insanın bu həyatda durduğu vəziyyətə uyğun oynamağı bacaran aktyordur.

Aktyor, insan obrazını necə gözəl, yaddaqalan, möhtəşəm yaradırsa, şair də, onun qəlbinə höpan, duyğusuna hakim kəsilən insanın düşüncələrini sözlə, obrazlı şəkildə ifadə edib çatdırandı.
Mərziyə Sarvan yaradıcılığına, bu şeirə qədər bir neçə dəfə müraciət etmişəm. Həmişə mən onun yaradıcılığında mükəmməlliyi doğru bir sıçrayış görmüşəm. Bu gündə məni buna vadar qoyan bu şeirindəki sıçrayış, məhz Mərziyə Sarvan duyğusuna olan həmin istəkdən irəli gəldi.
Şair, həyatda naümüd adamların, taleyinə yazılmış qismətdən bəxti gətirməyənlərin obrazını sözlə elə gözəl canlandırıb ki, onu oxuyub, yanından laqeyid keçməyə insan özündə cəsarət tapmaz. Odur ki, bu deyilənlərlə razılaşıb, məndə, buna laqeyd qala bilmədim.

İnsan nə qədər acı-ağrı çəkib, belə düşünmək məcburiyyətində qalırsa, şairdə onu o cür, olduğu kimi ifadə edə bilir.

Qismətinə yazılan ağrının, acının insan qəlbində yaratdığı küskünlük, onun bu həyatda, nə, kim olduğunun acısını, ağrısını biruzə verir. Yerini tapa bilmir bu qismət içində.

Bezmiş bir insan obrazının bundan gözəl, bundan səlis yəqin ki, bir izahı ola bilməz ki, onu da Mərziyə Sarvan dilə gətirib, nəzim çəkib.

Bəli, daha ümüdsüz qalan, bu həyatdan bezən, axtardıqlarını tapmayan, daha cəhdlərinin əbəssiz olduğunu görən, heç nə axtarmayın, axtarışını faydasız olduğunu görən insan obrazının canlandıran şairə, bu şeirinin son bəndi ilə fikrimi tamamlayıb,

sakitcə ötüb, keçənlərə baxma deyib, yazıb yaratmaq diləyirəm.

Elxas Comərd,
"İti Qələm" Respublika Ədəbi Birliyinin və
"Ağsu Yazarları " Ədəbi Birliyinin üzvü.